روکشهای مقاوم در برابر آتش معمولاً از مواد معدنی تشکیل شدهاند که با مقاومت در برابر حرارت بالا، هدایت حرارتی پایین و پایداری بالا مشخص میشوند. این مواد به آسانی در محیطهای{3}در دمای بالا نمیسوزند و مقادیر قابل توجهی دود سمی از خود ساطع نمیکنند که اساس عملکرد ایمنی آنها را تشکیل میدهد.
مواد هسته معمولی شامل پشم سنگ، پشم معدنی، الیاف سرامیکی و الیاف سیلیکات آلومینیوم است. پشم سنگ و پشم معدنی به دلیل خواص عایق حرارتی عالی و مقرون به صرفه بودن، به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند، در حالی که الیاف سرامیکی و سیلیکات آلومینیومی مقاومت بالایی در برابر دما دارند و آنها را برای تجهیزات صنعتی با دمای بالا یا کاربردهایی با الزامات ایمنی آتش سوزی دقیق مناسب می کند. این مواد عموماً به صورت پتو، تخته یا رول عرضه می شوند که برش و نصب را آسان می کند.
سازه های کامپوزیتی همچنین دارای مواد تقویت کننده و محافظ هستند. به عنوان مثال، پارچه فایبرگلاس استحکام کششی کلی را افزایش میدهد، مش فلزی پشتیبانی ساختاری را فراهم میکند و لایههای فویل آلومینیومی یا پوششهای معدنی از رطوبت و خوردگی محافظت میکنند در حالی که تابش حرارتی را منعکس میکنند. ترکیب خاص مواد به طور مستقیم درجه آتش سوزی و عمر مفید پوشش را تعیین می کند. در نتیجه، پیکربندی ها اغلب بر اساس محیط کاربردی خاص در پروژه های مهندسی واقعی سفارشی می شوند.